STRONA GŁÓWNA
WPROWADZENIE
PŁASZCZYZNA SEMANTYCZNO-SŁOWNIKOWA
PŁASZCZYZNA CZASOPRZESTRZENNA
PŁASZCZYZNA UTYLITARNA
TROCHĘ PSYCHOLOGII I FIZYKI
ROZWIĄZANIA DYDAKTYCZNE
GALERIA
LINKI
KSIĘGA GOŚCI
WASZE PUBLIKACJE
O AUTORCE
KONTAKT
FORUM
 

WPROWADZENIE



INTEGRACJA PLASTYKI Z MUZYKĄ W SZKOLE
czyli... 
teoretyczne i praktyczne podstawy łączenia sztuk

             Dlaczego integrować?Jak integrować? Czy w ogóle integrować? Oto pytania, które pojawiły się, gdy tylko Ministerstwo Edukacji Narodowej wprowadziło połączenie muzyki i plastyki w postaci jednego, nowego przedmiotu SZTUKA.

              I chociaż nadal praktyka SZTUKI w szkole pozostawia wiele wątpliwości, to integracja muzyki i plastyki ma swoje głębokie uzasadnienie psychologiczne. Przemawiają za nią następujące argumenty:

  • żadnej z tych sztuk nie można jednoznacznie określić, o czym decyduje fakt, iż oprócz w pewnym stopniu wymiernych, namacalnych wytworów w postaci melodii lub obrazu, zawierają one elementy natury emocjonalnej, procesy psychiczne (tworzenia i odbioru), które ze swej natury są niemierzalne;
  • póki utwór nie zostnie wykonany, a obraz namalowany, jego koncepcja pozostaje jedynie w świadomości autora i dlatego wytwór muzyki czy plastyki potrzebuje odbiorcy;
  • mamy więc do czynienia, tak w plastyce, jak w muzyce, z procesem komunikacji, gdzie twórca staje się nadawcą, jego dzieło-komunikatem, a meloman albo koneser sztuki-odbiorcą;
  • dzieło plastyczne czy muzyczne, jako komunikat, poprzez odpowiedni warsztat artystyczny i różne środki wyrazu niesie, ze sobą informacje symboliczne, pełne umownych znaków, często treści niewerbalne;
  • muzyka i plastyka mają ponadczasowy wymiar i przemawiają do nas językiem emocji, wrażeń i przeżyć estetycznych, który kształtuje wrażliwość i smak estetyczny, rozwija osobowość i wyobraźnię odbiorcy;

          Koronnym argumentem jest jednak fakt, iż język plastyki i muzyki nie zna granic, podziałów politycznych, przemówi do każdego bez względu na narodowość, kulturę czy wykształcenie, chociaż być moźe w odmienny sposób.

            Wprawdzie wzajemne relacje obu sztuk na przestrzeni wieków zmieniały się od starożytnej wyższości muzyki (jeszcze w renesansie), przez "zrównanie" sztuk plastycznych z muzyką (barok), po przyznanie im odrębności, indywidualności środków wyrazu (klasycyzm). Jednak niezmiennie języki muzyki i plastyki przenikają się i łączą na trzech płaszczyznach:

  • semantyczno-słownikowej; 
  • czasoprzestrzennej; 
  • utylitarnej;   




  • stronę odwiedziło już 15314 odwiedzający (29979 wejścia)
    => Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=